“We leven in een wereld van wetten, […] een wereld van het op één na beste. Daar kunnen wij niets aan doen. Wij zijn gevallen schepselen. We kunnen hoogstens de wetten handhaven […] zonder de herinnering aan rechtvaardigheid te laten vervagen.”

Een wereld van het op één na beste…I love that!

—-

J. M. Coetzee (2002), Wachten op de Barbaren.

Met deze roman uit 1980 brak Coetzee door in de Engelstalige wereld, de rest volgde een hele rits prijzen later. Misschien vind ik dit toch wel zijn strafste boek.

—-

Een relaas van een rechtvaardige ziel aan de grens, de grens tussen beschaving en wildernis, al blijkt niet meteen duidelijk wat aan welke kant ligt. Prachtig!